10 خرداد 1363 خورشیدی میلاد کوپال و شایان با یاد لحظه لحظه پدر والا مقام،مبارک باد

سلام و درود خدمت اقای پاکزاد جان و دلم.ببخشیدم بابت تاخیر در عرض تبریک روز معلم خدمتتون.روز معلم رو به شما بهترین معلم تبریک میگم.«من از باغ دلم گلهای مهر و دوستی آرمکه تا ریزم صمیمانه به پای دانش آموزان»فقط ایشون بودند که تمام وجودشون رو میذاشت پای دانش آموزاش.ایشون بینظر بودند و هستند.روحشون شادُ آرام و جایگاهشون بهشت ابدی.چاکریم دربست، سهراب قوامی لاهیجی.پاسخ:درود بر شماباید این واقعیت را بر زبان،جاری کنم که بزرگی،هرگز گم نخواهد شد و امروز با جملات شیوای شما و همه دوستداران که پیامشان را می خوانم،متوجه عمق این علاقه می شوم.در این ابعاد،به یاد ندارم شخصیت مشابهی را دیده باشم که با گذشت بیش از 40 سال،همچنان دوستدارانشان،به بزرگی و نیکی یاد کنند.هر روز،بیشتر به وجود پدرم افتخار می کنم،اما حیف ...از شما سپاسگزارم و امیدوارم شاد باشید.